10.5.08

Forum Alternative Channel: redes y medios responsables

Algo poco usual en un encuentro de representantes de medios y proyectos de comunicación, aunque sean de carácter social, es que se hable tanto de redes, de la necesidad de utilizar herramientas como Facebook para promover proyectos de comunicación o sensibilización.

Y eso fue de lo que se habló en el Forum Alternative Channel el pasado 30 de abril en Barcelona. Alternative Channel agrupa a un grupo de profesionales de medios y proyectos de comunicación, principalmente franceses, alrededor de un proyecto que se presenta como “una plataforma de intercambio de contenidos de calidad y pluralidad de la información”.

Si tenemos en cuenta que en el último estudio de Morgan Stanley sobre cómo empleamos el tiempo en Internet aparece por primera vez “conexiones sociales”, con un 16 por ciento, está claro que en los próximos meses (¿años?) las redes sociales darán mucho de que hablar.

Y en el Forum quienes hablaron de redes fueron iniciativas tan variadas como Wheriz, una especie de agenda de contactos en Internet; wecanchangeit.tv, ¿una plataforma para debates audiovisuales?; Spoonch, o cómo integrar el vídeo en twitter y facebook; y, por supuesto, la red de periodistas y fuentes de información Ekoos.

Kevin Darling, de Amnistía Internacional, explicó cómo lograron ampliar el impacto de la campaña Reach out for Kenya a través de Facebook, hasta el punto de que lograron aumentar el 15% del tráfico de su web, y la utilización de otras herramientas como Flickr. Su próximo objetivo será crear una red de activistas somalíes y periodistas especializados en derechos humanos. (La presentación -que encuentro en el blog TecnolONGia- explica de forma muy clara los resultados de utilizar estas herramientas)



También se habló de formación en el Forum. Daniel Wermus, de Media21, explicó los talleres que organizan en Ginebra para periodistas del Norte y del Sur que desean cubrir temas relacionados con derechos humanos, medio ambiente, conflictos, salud, inmigración, etc. Sus cursos comprenden una parte teórica que se desarrolla en Ginebra y una parte práctica en países del Sur o en zonas de conflicto, mediante la colaboración de organizaciones de estos países. Entre sus financiadores se encuentra la compañía Shell, lo que dio pie en el forum a un interesante debate sobre la RSC y el papel de estas empresas apoyando proyectos de comunicación.

Una parte interesante del Forum que me perdí, pero que recoge Dani en Entre los Simios, es Advertising Community Together, un proyecto francés que agrupa una galería de anuncios socialmente responsables, es decir, una gran escuela para el marketing social.

Y, por último, también se habló de la calidad de la información. Alternative Channel anunció que estaba en proceso de lograr la certificación ISAS BC 9001 de contenidos de calidad. Vale la pena echar un vistazo a los criterios para acogerse a este sello y pensar qué medio de comunicación lograría cumplirlos.

En resumen, las palabras claves para esta nueva era (a ver si esta vez dura algo más que las anteriores) son redes sociales, multimedia y participación. Ahora falta que podamos acompañarlas de valores clave: responsabilidad, diálogo, pluralidad, desarrollo sostenible...

9.5.08

Las posibilidades en una rueda de prensa se convierten en hechos

Quizá los gabinetes de comunicación de cualquier entidad deberían tomar nota de este hecho, que ya sucede en demasiadas ocasiones, y en la línea del viejo dicho "no dejes que la realidad te estropee un buen titular". Muy recomendable leer lo que Dani cuenta en su blog sobre una rueda de prensa de la ayuda humanitaria hacia Myanmar.

28.3.08

Ekoos.org, creando redes entre xornalistas e fontes do sector social

Xa case vai para un ano cando lanzamos este experimento co obxectivo de que os xornalistas interesados en temas sociais e as fontes creasen vínculos. Non tíñamos referencias de proxectos similares no eido da comunicación, polo que non sabiamos se ía funcionar.

E funciona: 700 fontes rexistradas, máis de 1.100 xornalistas de medios de comunicación rexistrados (680 na edición en castelán e 343 na edición catalana) e 348 consultas enviadas polos xornalistas e resoltas polas fontes (cunha valoración moi alta do servicio, porque os xornalistas poden valorar cada resposta que reciben). Por certo, Ekoos.org ten xa unha boa comunidade de xornalistas e fontes galegas (empeño persoal ;-)

A peza que falta, a que non damos encaixado é a da sostenibilidade económica, por iso non nos atrevemos a lanzalo ainda noutras linguas (galego, inglés...). Claro, os medios non van apoiarnos económicamente cando lles costa apoiar ata aos seus propios xornalistas, as empresas teñen falta de madurez... A única que nos apoia é a administración, pero todos sabemos que non é a situación ideal cando se miran as cousas a longo prazo.

Pero o proxecto paga a pena. Tamén foi i é este proxecto o que non me deixa tempo para actualizar este blog.

27.3.08

Contra o analfabetismo mediático

Paraches a pensa cantas mensaxes recibe un neno ou nena cando mira a televisión?
O test consistiría en poñer aos nosos fillos diante da pantalla e, despois, preguntarlles que viron. Un dos resultados amósao a Rede de Educación en Comunicación de Catalunya.

10.3.08

"Los inmigrantes perdimos estas elecciones"

Lo comentaba un grupo de inmigrantes a un periodista de El País tras ver el último debate entre Rajoy y Zapatero, y es cierto. Los dos grandes partidos políticos -uno activamente y el otro arrastrado hacia la demagogia- convirtieron la inmigración en un problema imaginario para ofrecer sus soluciones de opereta.

Pero la mayor decepción llega cuando observo que la prensa más seria, en un pretendido alarde de periodismo sin concesiones hacia la política, se estrella contra el mismo muro imaginario. Si no, cómo entender la pregunta que formula el director de El País, Javier Moreno, a Rodríguez Zapatero en la última entrevista antes de las elecciones:

"¿Es consciente de que los ciudadanos con ingresos medios y medios-bajos compiten con los inmigrantes para acceder a servicios cuya calidad se está deteriorando en hospitales, escuelas...?"

El periodista recoge el discurso del Partido Popular y se lo apropia, plantea el derecho a la salud y la educación en términos de competencia entre grupos de ciudadanos e implícitamente relaciona el deterioro de esos derechos con la inmigración. Seguramente no era la intención del periodista, buscaba una posición de Zapatero ante "ese problema", pero el resultado es el que ha dominado la campaña electoral: "Somos muchos", "no cabemos", "colapsan los servicios públicos" y cientos de mentiras más.

Con respecto a las respuestas de ambos candidatos sobre los y las inmigrantes, dará para uno, dos, o cientos de post. Es cierto, los inmigrantes perdieron estas elecciones.

28.2.08

No soy Spam

Lo más probable, es que hayas estado a punto de borrar este e-mail.

Para ti soy algo desconocido, podría ser un spam, quizá te han dicho que un virus...
Esto es exactamente lo que ocurrirá el próximo 9 de marzo.
A todos las personas que llegamos a este país con la ilusión de ser una más,
a las que trabajamos contigo, o para ti,
a las que pagamos impuestos desde hace tiempo,
a las que debemos cumplir todas las leyes, y no tenemos todos los derechos,
a las que no recibimos ni una ayuda más, y sí muchas menos,
se nos tratará como intrusas, se nos borrará.
Se nos borrará como ciudadanos. Impidiéndonos participar, opinar, votar.
¿Por qué no se nos quiere reconocer como ciudadanos?
Formamos parte innegable de esta sociedad, que ya es la nuestra.
Aportamos a este país mucho más de lo que se muestra.
Creemos, como tu, en una democracia justa.
Así que si todavía no me has borrado,
si crees que merezco voz y voto,
si ves una persona y no un spam, o un virus,
por favor, firma en www.sosracisme.org 
y reenvía este correo.

El sistema no puede borrarnos, Al menos, si tú no quieres.

Para reconocer el derecho al voto de las personas extranjeras bastaría con modificar el mismo artículo de la Constitución que se cambió para reconocer el derecho a voto de los ciudadanos comunitarios.

4.12.07

¿Qué se siente al llevar un pañuelo en la cabeza en EE.UU.?

¿Qué se siente al llevar un pañuelo en la cabeza en EE.UU.? ¿Cómo te sentirías si el simple hecho de que vayas al baño en un avión pone a la gente a tu alrededor nerviosa? ¿Eres la persona que se siente nerviosa?

Éstas son algunas de las ideas que One Nation, Many Voices (Una nación, muchas voces) presenta para incitar a los internautas a enviar vídeos de no más de cinco minutos sobre las personas de religión musulmana en Estados Unidos. Ya se pueden ver alrededor de 35 en su sitio web.

Me parece una idea perfecta para aplicar aquí, no sólo con musulmanes, también con gitanos, personas con discapacidad, menores inmigrantes, mayores inmigrantes.... O, como señaló, una vez Iñaki Gabilondo "cualquier persona que alguna vez se haya sentido discriminado", lo que le llevó a establecer un perfil de la persona que no se siente discriminada y vio que representaba el 0,01% de la población.

El concurso se presenta en cuatro categorías (drama, comedia, documental y música-animación) y entre el jurado se encuentra Mariane Pearl, viuda del periodista del diario The Wall Street Journal asesinado en Pakistán Daniel Pearl, el actor Danny Glover y el comediante musulmán de origen indio Azhar Usman.


26.2.07

O xornalismo, dende a facultade

"Vostedes chegaron aquí para que cando saian poidan falar un minuto de calquera tema, e dous minutos de ningún"
Benvida dun profesor de xornalismo aos seus estudantes.
Vía: Arsenio Escolar

20.2.07

Rodas, a mellor praia do mundo


Xa o sabíamos os que visitamos esa praia, agora o confirma The Guardian nunha reportaxe sobre as mellores praias do mundo. A praia de Rodas, en Vigo, aparece de número un, seguida do parque nacional Tayrona, en Colombia.

19.2.07

O sector da Cooperación e o Desenvolvemento quere ser unha fonte de referencia para os medios

A pasada semana culminou o traballo que a CONGDE estivo desenrolando durante o pasado ano para enfrentar os novos retos ante unha sociedade que non para de cambiar. No tocante aos medios de comunicación, e como xa avancei anteriormente sobre as reflexións que se estaban dando, a CONGDE lanza unha serie de retos e recomendacións interesantes. En Canal Solidario publico as liñas principais e os retos que propuxo neste I Encontro que levaba como lema "Retos dun sector en cambio".

1.2.07

Apaga a lus, de 19:55 a 20:00


Cinco minutos de apagón para ver se coidamos a xoia de planeta que temos.


Se estás na casa, apaga luces, electrodomésticos, televisión (esa pódela manter apagada despois das oito), etc.

Eu creo que estarei escoitando a uns xornalistas nunha conferencia, así que a ver se os convenzo para que apaguen a lus e que sigan falando.

29.1.07

Ponzos, o posibel impacto dunha piscifactoria nunha praia emblemática

Parece que as informacións todavía son confusas, pero hai por aí un proxecto que pretende a construcción dunha piscifactoría en Ponzos, unhas das praias mellor conservadas na bisbarra de Ferrol. A piscifactoría ocuparía un total de 390.000 metros cadrados (maior que o proxecto de Cabo Touriñán).

Algúns veciños e veciñas xa comezaron a preparar a sua resistencia por si o proxecto se confirmase: http://salvarponzos.blogspot.com/

Tamén, as organizacións ADEGA, a Sociedade Galega de Historia Natural, Verdegaia e a agrupación local de Esquerda Unida xa se mostraron totalmente en contra da piscifactoria.

Compre estar en alerta, sobre todo cando ven de demostrarse o pouco emprego que xeran as piscifactorías. Segundo ADEGA, os 270 empregos do total das instalacións de rodaballo en toda Galiza contrasta coas máis de 13.000 persoas que traballan no cultivo do mexillón e aposta pola creación emprego na pesca tradicional, marisqueo e acuicultura a flote.

En fin, o debate dende logo e complicado porque as piscifactorías tamén poden constituir un modelo contra a cada vez maior escasez de pesca, pero Galicia xa sufriu dabondo o estragamento da costa e do seu interior.

24.1.07

Morre Kapuscinski, a conciencia do xornalismo

"Para ser xornalista hai que ser boa persoa ante todo"

"Sempre crín que os reporteiros éramos buscadores de contextos, das causas verdadeiras que explican o que sucede no noso mundo"

"Centrar toda a atención no islam, intentar crear un problema con el, é un erro e unha manipulación"

"Xa ninguén coñece de onde procede ese costume ancestral que entende o encontro con outra persoa como un acontecimento, como unha oportunidade e unha festa. Nunca como un problema"

"Xa non é necesario pertencer ao grupo para sobrevivir, para garantir a continuidade da especie. A noción do individuo que está por riba da tribu é moi recente"

"O xornalismo é unha actividade na que hai que medir as palabras que usamos, porque cada unha pode ser interpretada de forma malévola polos inimigos da xente da que escribimos"

"Non sexa que por medo a morrer nos suicidemos"

"A rutina é o principal risco que corre o xornalista no exercicio da sua profesión"

As súas obras son de imprescindible lectura para exercer esta profesión (Non sei se está algunha traducida ao galego):

El emperador, El Sha o la desmesura del poder, La guerra del fútbol y otros personajes, Imperio, Ébano, Los cínicos no sirven para este oficio, Desde África, Los cinco sentidos del periodista, Un día más con vida, Viajes con Herodoto, El mundo de hoy, Lapidarium IV (Quizá esquenza algún)

Vídeo da entrega do premio Príncipe de Asturias

22.1.07

Búscase persoa para dirixir un proxecto de formación a ONG, en Madrid

Na fundación na que traballo estamos buscando unha persoa para dirixir un proxecto de formación de ámbito estatal en novas tecnoloxías para o sector non lucrativo, e tamén de organizar e coordinar as actividades de formación interna da propia fundación. O traballo é en Madrid, pero quizáis se poda ver algunha forma de teletraballo, acudindo á oficina de forma periódica. Todo é miralo, ainda que os cursos de formación impartiranse en calquera punto da península (en Portugal, non).
Se alguén lle interesa, pode verter o seu CV a través da oferta publicada en HacesFalta.org.

19.1.07

Hoxe estréase De Profundis



Web da película

Máis referencias, vídeos e notas sobre o autor no post de Periodistas21

18.1.07

Entrar de forma legal ou ilegal?

Vía Escolar, chego a esta historia que conta Hablar sin Saber, dese tipo de historias que me poñen moi alterado. Paga a pena leelo. Pero como mostra de que estas situacións se producen continuamente, e en moitos casos en situacións críticas, basta ler algún dos informes anuais da Comisión Española de Axuda ao Refuxiado (CEAR), como o último no que reproducen a carta da esposa dun cidadán colombiano que solicitou asilo en Barajas o 14 de agosto de 2005 e que, ao non ser admitido a trámite, devolvéronno ao seu país:

Mi nombre es L. Z, soy esposa de AT, quien estuvo hace unos meses solicitando asilo en el aeropuerto de Madrid. La presente es para notificarle que, si aún está en proceso la solicitud de asilo, ya no es necesario ya que a mi esposo desgraciadamente lo mataron. Ustedes pensaron que esto era un juego y ahora me quedé sola y odiando a los españoles por no darnos el apoyo que solicitábamos y sí le dan entrada a narcotraficantes y alcaldes corruptos. Pero, en fin, esta sociedad de hoy en día sólo está disponible al Dios de la tierra: “El dinero”. Gracias por nada.

15.1.07

ONG e xornalistas, historia de amor imposible?

O pasado mes de decembro, a CONGDE organizou o I Taller de Medios de Comunicación e ONGD: "Propostas de mellora informativa", onde José Luis Corretjé, xefe do gabinete de prensa do concello de Rivas Vaciamadrid, promotor do Foro Social Mundial das Migracións e un dos mellores coñecedores da comunicación nas ONG, fixo unha presentación sobre o estado desta difícil relación nestos últimos anos, que resumo nestes puntos:

1993, acampadas do 0,7 e o xenocidio en Rwanda. É tamén o momento en que xornais como Diario 16 e El mundo sacan suplementos específicos sobre o sector das ONG, ao tempo que xurden revistas como Planeta Humano ou Voluntarios.

Os recelos e sospeitas saen cando aparecen centos de ONG á calor das subvencións descentralizadas. Tamén aparecen algúns casos de corrupción e, como consecuencia, o medo á autocrítica. Hoxe en día ainda subsiste ese medo a que se fale mal dunha organización.

Bastante descoñecemento mutuo. Nos medios faltan profesionais especializados, porque tamén as ONG poden ser boas fontes de información e aproveitar a xente que teñen no terreo.


Somos habitantes de planetas diferentes? Para os medios, as ONG son noticia de segunda orde. Hay a sensación de que son fontes de información fiabeis, pero hay un discurso repetitivo e grandilocuente.

O que necesita cada parte
As ONG precisan informar do que fan, visibilidade, sensibilizar, captar fondos, influir nos poderes públicos, consolidar a súa imaxe...
Os medios precisan informar, vender, entreter, chamar a atención, emocionar... Os xornalistas queren noticias, cifras, historias humanas, portavoces, escándalos, accións imaxinativas, e que o lector se sinta identificado co que lé (Na presentación, móstrase o vídeo "Levántate, Zapatero"), e plantéase a seguinte cuestión: Por qué as catástrofes venden máis que os proxectos exitosos? Hay outra vía, nos medios, para falar das ONG?

Hai realidades invisibeis para os medios
E a razón é que é moi difícil contalas: programas de loita contra a pobreza, os Obxectivos do Milenio, a Axuda Oficial ao Desenvolvemento, o manexo dos FAD... Falta información de contexto nas noticias, hai que falar das causas: por que veñen as pateras, por que Mozambique adica unha porcentaxe grande do seu PIB á débeda externa. E non hai que esquecer os logros gracias á cidadanía e os medios: patentes, condonación da débeda externa...

Diversidade de ONG: somos moitas e de diferente pelaxe
E para ilustrar este epígrafe, nada mellor que o vídeo da coñecida campaña de África Directo que, gracias á sua limitada repercusión, non afectou tanto ao sector como se temía. Tamén se citan varias reportaxes de corrupción nas ONG a raíz do tsunami.

A exposición de José Luis Corretjé termina cun resumo do informe publicado pola CONGDE sobre a percepción social das ONG (en formato PDF) e un adianto dunhas enquisas enviadas por 75 xornalistas que publicará no futuro a Coordinadora e na que destaca que os xornalistas coñecemos ás ONGD principalmente a través das emerxencias, cando esta actividade só representa o 15% nas organizacións da CONGDE.

Tras esta exposición, iniciouse un debate onde estaban presentes, ademáis de representates de comunicación das principais ONGD (Intermón, Setem, Manos Unidas, Acsur, Enxeñería sen Fronteiras, Axuda en Acción, etc), xornalistas de TVE, Radio Nacional, SER, El País, Servimedia e Telemadrid (seguro que me esquezo dalgúns). En xeral, os xornalistas fomos bastante críticos coa exposición de Corretjé pola falta de autocrítica no sector e a facilidade coa que se botan as culpas aos medios.

Eu propuxen que dende os departamentos de comunicación das ONG comencen a reflexionar sobre cómo queren/teñen/deben aparecer nos medios, e traballen máis a función de transversalidade. É dicir, as ONG non teñen que ser noticia, senón fonte de información de referencia na información non só de carácter social senon tamén económica e política. Tamén puxen como exemplo a iniciativa da Dirección Xeral de Cooperación Exterior da Xunta, na que se promoven os blogs entre os seus cooperantes como unha fórmula de transparencia.

Varios xornalistas insistiron na necesidade de que se empreguen de forma máis axil as novas tecnoloxías e que se deixen de mirar esas estadísticas de canta xente se conecta a internet porque neste caso non é real: Internet é un medio transversal para acceder a outros medios.

11.1.07

Bancos do tempo

O pasado nadal, un amigo preguntábame sobre os Bancos do Tempo coa idea de poñer en marcha unha destas iniciativas na bisbarra de Ferrol. Así que andiven indagando e isto foi o que atopei.

http://www.bancodeltiempo.org/index.php (Esta páxina é do concello de San Javier, en Murcia. Ao parecer case son pioneiros no Estado nesta iniciativa. E teñen moita información sobre cómo funciona o tema e cómo montar un Banco do Tempo.

O concello de Rivas-Vaciamadrid así como algún outro do sul de Madrid promoven bancos do tempo (Claro, no sul de Madrid é onde gobernan os de esquerdas).

No barrio de Lavapiés funciona outro xestionado dende un centro cultural. Se queres participar, primeiro fante unha entrevista para ver de qué tempo dispós, o que podes ofrecer, o que necesitas, etc. Logo danche como unha chequera de “horas” e entras a formar parte da base de datos de persoas que intercambian horas de tempo ou favores. Segundo o folleto que distribúen: “Las tareas que se intercambian suelen ser de acompañamiento a menores, leerles cuentos, jugar, o con mayores, consejos sobre alimentación, hacer la compra, cocinar, coser, planchar, cuidar animales, pasar trabajos a ordenador, redacción de instancias, asesorar de informática, tema de idiomas, apoyo escolar, acompañar a inmigrantes a hacer tareas de la adminitración, recoger paquetes de correos, devolver el libro de la biblioteca...”
Logo tamén fixen unha consulta ao Centro de Apoyo a las Familias de Madrid, e contestáronme isto:

Hola.
Antes de nada queremos agradecerle su interés en los bancos del tiempo de Madrid y disculparnos por haber demorado tanto la respuesta de su email.

Para poder participar en los bancos del tiempo de los Centro de Apoyo a las Familias de Madrid (CAF) deben de ponerse en contacto con el centro más próximo a su domicilio y/o trabajo. En el CAF le realizarán una entrevista para poder acceder al mismo y le darán la información necesaria.
Para encontrar el CAF mas cercano, visite la página www.bdtmadrid.org, en la parte superior derecha de la página de inicio hay un plano de Madrid con las localidades y las formas de contacto.

Desde los CAFs, se iniciarán los cursos para que la gente que lo desea pueda iniciar su banco del tiempo. Si necesita más asistencia no dude en enviarnos un email.
Reciba un cordial saludo del equipo de bdtmadrid.org (Teñen información na sua web: http://www.bdtmadrid.org/index.php)

Información na Wikipedia:

http://es.wikipedia.org/wiki/Banco_del_tiempo


El banco de tiempo es un sistema de intercambio de servicios de tiempo. En él la unidad de intercambio no es el dinero sino una medida de tiempo, por ejemplo una hora. Es un sistema de intercambio de servicios por servicios o favores por favores. Tiene la ventaja de fomentar las relaciones sociales y la igualdad entre distintos estratos económicos.
Uno de los pioneros en desarrollar experimentos en torno al banco del tiempo fue el anarquista norteamericano Josiah Warren, como por ejemplo la famosa Cincinnati Time Store. Hoy en día se usa este tipo de economía para solucionar muy diversos problemas.

En fin, que iniciativas deste tipo son totalmente necesarias.

22.12.06

Claves da transformación de Medellín

Sergio Fajardo Valderrama, Alcalde de Medellín (Colombia) - "Seguimos siendo sociedades, como lo decía anteriormente, de individuos (...) A pesar de que yo creo que vamos en el camino de la verdadera transformación a ir superando ese problema, pero esta sociedad gira alrededor de personas, de individuos, no de proyectos colectivos, no de ciudadanos y ciudadanas, sino de los individuos que tenemos representación en la política. Esa es una de las características fundamentales de nuestro subdesarrollo, lo que nos plantea avanzar hacia una sociedad donde la fortaleza no esté en los individuos sino en las instituciones (...) Si no pasamos de personas a instituciones, siempre estaremos frágiles, siempre será frágil todo lo que estamos haciendo".

http://www.comminit.com/la/tendencias/tendencias2004/tendencias-196.html

20.12.06

Dez novas que a "alguén" se lle escapou no 2006

Nacho Escolar (vía Iñigo Sáenz de Ugarte) publica a selección de dez historias que, segundo a revista Foreign Policy, pasaron por debaixo do radar:

-Os novos pasaportes con datos biométricos postos en circulación en EEUU son tan falsificables coma os vellos.

-A gripe aviar non matou a ninguén en Europa e EEUU, pero o único remedio coñecido, o Tamiflu, si.

-Rusia e os países da OPEP comenzan a abandoar o dólar e refuxiarse no euro.

-En Latinoamérica xa hai case tantas rapazas como rapaces estudando na educación secundaria. Esta sí que é unha boa nova.

-Conversas secretas entre Irán e Israel para abonar unha vella débeda da época do sha. Quizáis a nova se filtrou este mes para poñer en evidencia a Ahmadineyad.

-Os millóns que EEUU está entregando aos líderes tribaiss afganos para financiar a reconstrucción e ganar o seu apoio están acabando nos petos dos talibáns.

-Rusia estase facendo de ouro gracias á carreira de armamentos de América Latina. Por certo, para qué necesitan tantas armas Lula, Chávez e outros líderes?

-Bush aproveitou a crise do Katrina para aumentar os poderes do Goberno federal no caso de situacións de emerxencia ata niveiss sospeitosos.

-China inaugura unha política agresiva de concesión de créditos aos países africanos. Outra crise da débeda externa para dentro dunha década?

-Varias empresas indias colaboraron co programa nuclear e de misiles en Irán. EEUU preferiu non facer unha escea.

Máis en Foreign Policy

18.12.06

Palestina, por se quedase algunha dúbida

O pasado 19 de novembro, o embaixador de Israel en España publicaba unha carta ao director en El País, en resposta a unha columna de Maruja Torres, na que lle recriminaba acusar de nazi ao goberno de israel e acusala de unha actitude continuamente antisemita. Como soe pasar últimamente, a táctica é confundir, mentir, negar a evidencia, ainda que os datos e a realidade canten por todos os lados.

O último boletín da Oficina de Asuntos Humanitarios da ONU (OCHA) informa con datos comparativos do que sucede en Palestina. E son bastante evidentes:



- Public medical services have drastically reduced their provision with
almost all routine services, such as the immunisations, severely affected.
ICRC estimates that West Bank hospitals are operating at 20% of their
capacity. Only emergency life-saving services and emergency caesarean
sections are provided. NGOs and private public facilities cannot cope with
the increased number of patients;

- 80% of school students in the West Bank, i.e. all but the Tawhiji (12th
grade) and the first grades, received no education because schools are
closed

- Passports are being issued or renewed in smaller numbers, hampering
international travel, including that for patients needing medical treatment
abroad;

- Vehicles and drivers licences are not being renewed on timeleading to the
cancellation of insurance. Insurance and driver/vehicle licences are
required by the IDF for permit applications within the West Bank;

- Deaths and births are not being regularly registered, leading to a
massive backlog and a distortion of population figures.

- The national census of the Palestinian population, which is due to take
place in 2007 may be seriously compromised by the lack of resources and
current dysfunction of PA services.

- There are 49,000 legal cases awaiting for a Court decision.

- Reports indicate that people are increasingly relying upon traditional
tribal customs or Shariah law to solve disputes and conflicts because of
the current dysfunction of law and order procedures, risking a further
weakening of the formal system.

- Because of the virtual 'siege' of the Gaza Strip normal market mechanisms
have faltered, and dependency on aid has risen. Palestinian goods have been
consistently unable to move out of the strip, leading to the closure and
relocation of businesses.

A organización B'TSELEM reúne máis datos.

15.12.06



Qué bon sería que algúns medios publicasen esta foto

Vía Fran Alonso

E positivo falar de guerra civil en Irak?

Como xa comentara fai uns días, a cadea de televisión NBC e o diario The New York Times comezan a utilizar a expresión "guerra civil" na información sobre Irak. Pareceume un paso positivo, pero porque me faltaba reflexionar sobre un feito que non é branco ou negro, como ás veces parece dende os medios.

O profesor Sami Ramadani, que foi un refuxiado máis do réximen de Sadam Hussein, explica que a situación é incluso peor que unha guerra civil, e que do mesmo xeito que Vietnam nunca foi explicado nesa clave, o caso de Irak é similar. Vamos, que é difícil falar de guerra civil cando o que existe é unha ocupación.

A profesión de xornalista, nas súas horas máis baixas

Se case hai que dicir en baixo ao que te dedicas cando te preguntan os coñecidos, esa reputación ben se pode relacionar coas dificultades ás que nos enfrentamos na profesión.
O Informe Anual da Profesión de Xornalista 2006, feito pola Asociación da Prensa de Madrid, sinala as nosas principais preocupacións: 

Precariedade (67%)

Intrusismo (45,8%)

Baixa remuneración (42,4%)

Ademáis, as mulleres cobran neste ámbito un 26% menos que os homes e só ocupan o 24% dos postos directivos.

O que me trae de cabeza a min é ese 45,8% que sinala o intrusismo –as demais porcentaxes son evidentes-, será porque eu mesmo debo ser un intruso ou será porque consideran intrusos aos programas da chamada telebasura, non sei. Para sabelo, hai que mercar o informe. Non entendo como é que non o ofrecen gratuitamente na rede.

4.12.06

A débeda externa, explicada moi clariña

Vía blog de Susana Martín

Facía tempo que non vía unha forma tan, tan clariña de explicar o que é algo tan evidente como a débeda externa. O que non acabo de averiguar é o autor/a do vídeo.

30.11.06

O poder da linguaxe nos medios: do terrorismo á guerra civil

A cadea de televisión NBC e o diario The New York Times comezan a utilizar a expresión "guerra civil" na información sobre Irak. Xa o estaba facendo dende outubro Los Angeles Times, e cadeas de televisión como CNN, ABC e CBS escapóuselles nalgunha ocasión por boca dos seus reporteiros. Na prensa internacional, preparando xa o terreo, fálase de "ambiente de guerra civil".

Vía El Mundo

29.11.06

Así somos? Ou peor

"Falar de humildade entre os xornalistas é como falar de castidade
dentro dun prostíbulo". Javier Darío Restrepo

Manuel Tapia explica máis sobre a intervención de Restrepo no I Congreso Nacional de Ética no Xornalismo, organizado polo Foro de Xornalismo Arxentino.

22.11.06

Aguirre non chega a fin de mes

"No tener pagas extra me tiene mártir, las he tenido toda mi vida y las echo de menos en Navidad y en verano. No es que haga números a final de mes, ¡es que muchas veces no llego!"

Esperanza Aguirre, presidenta da Comunidade de Madrid (100.742,91 euros anuais más gastos de representación e coche oficial).

Vía Escolar.net

21.11.06

"Voces contra la Globalización" na TV2, tamén en Internet

A pasada fin de semana, emitiron o segundo capítulo da serie "Voces
contra la globalización". E xa van duas veces que me perdo a serie, con
esa política que temos agora na casa de encender a tv o mínimo posibel.
Así que empecei a remexer na rede a ver se estaban a colgados eses dous
capítulos. No YouTube non atopei nada, pero sí no Google Vídeo (aquí, aquí e aquí), o malo é
que a calidade da imaxe é penosa. A ver se alguén pode colgar a cachos a
serie no YouTube.

14.11.06

A despedida de Rumsfield

Humor para un persoeiro siniestro